نیم ساعت دیر رسیدم

از سال 47 به بعد در کنار تولید کفش، محصولاتی مثل جوراب، توید، آستر و بندِ کفش و مواردی دیگر اقدام نمود. رحیم علاوه بر تولید کفش به تاسیس کارخانههایی در زمینه تولید زیره کفش لاستیکی PVC، تولید آستر و بند کفش، تولید جوراب، تولید مقوا و کارتن، ماشینسازی و تولید تسمه در 600 اندازه برای صنعت، کشاورزی و خودرو و تولید انواع دستکش و دیگر ابزارهای لازم برای صنعت کفش اقدام کرد. از سال ۱۳۴۷ به بعد، کفش ملی در کنار تولید کفش، محصولاتی مثل جوراب، توید آستر، بند کفش و محصولات دیگر را آغاز کرد. به تدریج گنجایش کارخانه مهرآباد زیاد شد؛ به طوری که روزانه دوازدههزاروپانصد جفت کفش در کارخانه کفش ملی توسط دوهزاروپانصد کارگرِ استخدامشده، تولید میشد.

در سال 47 بعد از موفقیت تولید کفش در مهرآباد جنوبی، مرحله سوم توسعه صنعت کفش ایران در کیلومتر 18 جاده قدیم کرج در اسماعیلآباد شروع شد. از سال ۱۳۳۹ توسعه و انتقال فعالیتها به مکانی جدید واقع در اسماعیل آباد آغاز شد. او در سال 1329 فعالیتهای خود را به تهران منتقل کرد و اولین تجارتخانه خود در سرای محمدی واقع در سبزهمیدان بازار تهران با نام شرکت سهامی باتا تاسیس کرد که در این تجارتخانه به صادرات کتیرا، مواد روغنی، مغز گردو و پنبه و واردات کفش، چتر، گونی و گالش از چکسلواکی میپرداخت. نتیجه تمامی این فعالیتهای آموزشی منجر به انتشار تحقیقات و تألیف و ترجمه مطالب مختلف در زمینههای مختلف کفش شد و باعث ارتقای علمی این صنعت همزمان با پیشرفت دیگر آن شد.

مدیرعامل گروه صنعتی ملی از آغاز طرح توسعه شبکه فروشگاهی کفش ملی خبر داد و گفت: کفش ملی هم اکنون با حدود ۲۴۰ فروشگاه در تمامی استانها، بزرگترین زنجیره فروشگاهی کفش کشور را در اختیار دارد. بازنشستگان عزیز کشور از اقشار مهمی هستند که در مباحث مختلف مورد بی توجهی قرار گرفته اند. شرکت کفش ملی یکی از شرکتهای قدیمی و شناخته شده تولید کفش در ایران است که در سال 1330 تاسیس شده است. کفش ملی تولید کننده و فروشنده کفش های مردانه، زنانه و بچگانه . صالحی می گوید در کنار فعالیت های ورزشی قصد دارند به نمایندگان مجلس هم کفش ملی بدهند. وی تاکید کرد: این ظرفیت می توانست خدمت بزرگی به ایجاد اشتغال و تولید ملی کند، اما برعکس عمل گردیده و صرفا هم اکنون این کارخانه خریدار کفش های سایر تولیدیهاست. اولین شرکت او باتا (۱۳۳۲) نام داشت و آخرین شرکت خود را با نام چرم خسروی نو (۱۳۵۶) در زمینه تولید چرم به ثبت رساند.

وی همچنین شرکت چرم خسروی نو را به منظور دباغی و چرمسازی به ثبت رساند و در فاز سوم توسعه این صنعت در سال 1347 در کیلومتر 18 جاده قدیم کرج زمینی به مساحت چهار صد هزار متر خریداری کرد. مثلا گروه چرمسازی هفت کارخانه داشت که هر کدام یک هیاتمدیره داشتند و رییس هیاتمدیره تمام آنها کسی بود که در راس گروه چرمسازی و عضو هیاتمدیره اصلی شرکت بود. در آن سالها کفشهای تولید داخل گیوه و نعلین بود که در کارگاههای محلی و سنتی تولید میشد و با توجه به نیاز روزافزون مردم به کفش، او که در آن زمان نمایندگی فروش کفش باتا را داشت پیشنهاد اولیه تاسیس کارخانه کفش را به توماس باتا داد اما باتا به دلیل ملی شدن کارخانههایش در اروپای شرقی این پیشنهاد را نپذیرفت.